Gotowa jest pierwsza seryjna partia bezzałogowych systemów powietrznych Hornet (Szerszeń) opracowanych przez Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych w ramach Ośrodka Systemów Autonomicznych (OSA). Właściwie jednak dron ten jest znany pod medialną nazwą polski „Shahed”, ponieważ głównym zadaniem tych bezzałogowców ma być imitowanie rosyjskiego bezzałogowca, używanego masowo na Ukrainie, tak aby można było się z nim „oswoić”. Polski Hornet (Szerszeń) ma być przeznaczony w pierwszej kolejności do ćwiczeń naszej obrony przeciwlotniczej, ale to dopiero pierwszy krok w rozwoju bezzałogowców tej wielkości – powstaje bowiem również wersja uderzeniowa i to w kilku odmianach.
Obecnie w produkcji jest kilkadziesiąt BSP Hornet PL, czyli „polskich Shahedów-131”.
Na początek krótkie przypomnienie i podsumowanie dotychczasowych działań, które zaowocowały powstaniem polskiego „Shaheda”. W 2023 roku w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych rozpoczęto projekt PLArgonia, który doprowadził do powstania bezzałogowego systemu powietrznego wzorowanego na irańskim dronie Shahed-131, ale z polskimi kluczowymi komponentami elektronicznymi. Płatowiec PLArgonii ma podobne kształty i wielkość do swojego niesławnego odpowiednika i napędzany jest silnikiem spalinowym ze śmigłem pchającym. W Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych powstała konstrukcja płatowca i system sterowania lotem bezzałogowca, a także cały komponent naziemny, czyli podsystem kontroli, wyrzutnia pneumatyczna i elementy zabezpieczenia logistycznego.
Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych jest jednak wojskową placówką naukowo-badawczą i nie ma możliwości masowej, seryjnej produkcji opracowywanych wyrobów. Część opracowań powstaje w niewielkiej liczbie – przykładowo systemy do badania nawierzchni lotnisk – i jest wówczas wytwarzana samodzielnie przez instytut. Jednak w przypadku bezzałogowych systemów powietrznych zapotrzebowanie jest obecnie liczone w tysiącach sztuk. Z tego względu instytut przekazuje zwykle – w uzgodnieniu z Ministerstwem Obrony Narodowej – prawa do produkcji i dokumentację techniczną swoich opracowań do tzw. komercjalizacji, podmiotom, które mają zdolności techniczne i kompetencje intelektualne do seryjnego wytwarzania takich produktów.
Taka sytuacja wystąpiła z projektem polskiego „Shaheda”. Przewidując spore zapotrzebowanie na tego rodzaju BSP, w październiku 2025 roku zawarto umowę, na mocy której Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych zawarł warunkową umowę nabycia przez instytut od przedsiębiorstwa Grupa Boryszew większościowego pakietu udziałów w spółce celowej Hornet – Polskie Drony Sp. z o.o. Zgodnie z intencją stron transakcji działalność spółki celowej będzie obejmować przede wszystkim produkcję bezzałogowych powietrznych systemów uzbrojenia. W chwili zawarcia umowy planowano, że działalność operacyjną spółka rozpocznie w II kwartale 2026 roku – i taki termin został dotrzymany, czego przejawem jest linia produkcyjna dronów Hornet znajdująca się na terenach Grupy Boryszew w Sochaczewie. Obecnie kompletowana jest tam pierwsza partia kilkudziesięciu dronów, a docelowe zdolności produkcyjne mają sięgać „kilkuset” miesięcznie w zależności od zapotrzebowania.
Wersja Hornet PL-AT-1 ma być celem powietrznym dla naszych przeciwlotników i ma byc odzyskiwana – stąd system spadochronowy.
Obecnie gotowa jest wersja Hornet PL-AT-1, którego pierwowzorem jest irański Shahed-131, a oznaczenie AT wskazuje na cel powietrzny (Aerial Target). W br. przeprowadzono testy zakładowe całego systemu bezzałogowca z wyrzutnią i elementami naziemnymi. Wersja Hornet PL-AT-1 ma rozpiętość 2,2 m, długość 2,6 m i wysokość 0,65 m. Masa startowa wynosi ok. 85 kg, prędkość przelotowa 200 km/h, długotrwałość lotu pozwala osiągnąć zasięg od 400 do 900 km w zależności od zabieranego ładunku, choć w przypadku większej masy użytecznej zasięg będzie między tymi wartościami.
Przy starcie z wyrzutni minimalna prędkość zejścia BSP wynosi 80 km/h a przeciążenie chwilowe płatowca 16 g. W wersji celu powietrznego Hornet PL ma system spadochronowy, który pozwala na lądowanie po zakończonej misji i odzyskanie płatowca, ponieważ nie każde ćwiczenie obrony powietrznej będzie kończyć się jego zestrzeleniem i zniszczeniem. W ciągu kilku miesięcy mają być zakończone testy wojskowe i po pozytywnym ich ocenie Hornety PL-AT-1 mają wejść na wyposażenie. Wszystkie prawa intelektualne do tego systemu ma Ministerstwo Obrony Narodowej, czyli Skarb Państwa.
Bezzałogowy Hornet PL ma konstrukcję, która pozwala imitować rosyjskie Shahedy.
Drugą wersją jest wariant bojowy Hornet PL-OWA z głowicą bojową o masie ok. 15 kg, gdzie OWA oznacza bojowy (One Way Attack). Obecnie trwają w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych prace nad prototypami tego wariantu. Jednocześnie wciąż trwają ulepszenia dotyczące systemów sterowania czy naprowadzania końcowego. Głowica będzie miała dwa warianty: burząca oraz burząco-odłamkowa z detektorem naprowadzania na źródło promieniowania radiolokacyjnego. Istotne jest w tym zakresie opracowanie i przebadanie głowicy, która ostatecznie będzie bezpieczna dla naszych użytkowników i jednocześnie niezawodna w przypadku ataku na realne cele. Mało się o tym mówi, ale liczba głowic bojowych ukraińskich dronów, które nie wybuchły jest spora – sięga kilkunastu procent i więcej. Prototypy Horneta PL w wersji bojowej mają zacząć w br. testy, które powinny zakończyć się w ciągu kilku miesięcy.
Zobacz również
Reklama
Reklama
