Reklama
30 sierpnia 1942 roku trzy doborowe dywizje niemieckie rozpoczęły atak na pozycje jednostek brytyjskiej 8. Armii w południowym sektorze frontu w Egipcie. Bitwa pod Alam el Halfa nie zakończyła się ich sukcesem, po kilku dniach musiały wrócić na pozycje wyjściowe. Korzystając z małej szerokości frontu i bezpiecznych dzięki warunkom terenowym skrzydeł, mogły się już tylko przygotowywać do nieuchronnego ataku przeciwnika. Nie mogły narzekać na zaopatrzenie – do końca września w Trypolisie, Benghazi i Tobruku znalazło się 80 procent wysłanych dostaw. Przyczyniła się do tego także dużo niższa niż w sierpniu skuteczność bojowa bazujących na Malcie samolotów torpedowych Bristol Beaufort.
Zakończona 15 sierpnia 1942 roku brytyjska operacja konwojowa „Pedestal” pod względem taktycznym była porażką, na dno poszło 9 z 14 statków konwoju WS-21S oraz cztery okręty Royal Navy (lotniskowiec, dwa krążowniki lekkie i niszczyciel, kilka jednostek odniosło poważne uszkodzenia), co oznaczało także duże straty w ludziach. Na ocalałych transportowcach dotarło jednak na Maltę 32 000 ton różnorakiego zaopatrzenia i wyczerpani, zagrożeni głodem obrońcy wyspy mogli odetchnąć. Dzięki temu, że ostatniego dnia operacji dowleczono do La Valetty na wpół zatopiony zbiornikowiec Ohio możliwe stało się zintensyfikowanie działań bojowych 10. Flotylli okrętów podwodnych (po wymuszonym przez intensywność kwietniowych nalotów „wygnaniu” pierwsze trzy wróciły tam na przełomie lipca i sierpnia) oraz miejscowych jednostek lotniczych. Mimo to do końca miesiąca armia Rommla została wzmocniona oddziałami przerzuconymi z Krety, solidnie wzrosła liczba niemieckich czołgów i samolotów; jeszcze lepiej wyglądało to liczbowo u Włochów.
Reklama
Zobacz również
Reklama
Reklama
