35 lat temu, 11 lipca 1991 roku, czterosilnikowy odrzutowy samolot pasażerski Douglas DC-8 linii Nationair Canada wykonujący lot na rzecz Nigeria Airlines rozbił się 10 minut po starcie z Dżuddy w Arabii Saudyjskiej. Zginęło 261 osób obecnych na pokładzie – 14-osobowa kanadyjska załoga i 247 pasażerów. Była to najtragiczniejsza katastrofa samolotu tego typu.
Douglas DC-8-61 (C-GMXQ) kanadyjskich linii lotniczych Nationair Canada. Samolot został wydzierżawiony wraz z załogą przez nigeryjskie linie Nigeria Airways i rozbił się 11 lipca 1991 roku koło Dżuddy w Arabii Saudyjskiej.
DC-8-61 (rej. C-GMXQ) należał do kanadyjskich linii lotniczych Nationair Canada, ale został wydzierżawiony wraz z załogą przez nigeryjskie linie Nigeria Airways w celu przewozu nigeryjskich pielgrzymów do i z Arabii Saudyjskiej na pielgrzymkę do Mekki (hadżdż). Tego dnia wykonywał lot czarterowy nr 2120 z Dżuddy w Arabii Saudyjskiej do Sokoto w Nigerii. Na jego pokładzie znajdowała się 14-osobowa kanadyjska załoga (pilot i dowódca załogi William Allan, drugi pilot Kent Davidge, technik pokładowy Victor Fehr, intendent, szefowa pokładu, siedem stewardes oraz dwóch pracowników Nationair nie będących formalnie członkami załogi) oraz 247 pasażerów.
Szczątki samolotu DC-8-61 (C-GMXQ), który rozbił się 11 lipca 1991 roku niecałe trzy kilometry przed lotniskiem w Dżuddzie. Zginęło 261 osób obecnych na pokładzie – 14-osobowa kanadyjska załoga i 247 pasażerów.
Samolot wystartował z Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Króla Abdulaziza w Dżuddzie o godz. 8.28 czasu lokalnego. Wkrótce doszło do dehermetyzacji kabiny i awarii instalacji elektrycznej i hydraulicznej, przez co w kokpicie pojawiły się liczne sygnały alarmowe, dezorientując pilotów. Załoga poprosiła kontrolę lotów o zgodę na powrót do Dżuddy w celu awaryjnego lądowania. Chwilę później szefowa pokładu poinformowała pilotów, że w tylnej części kabiny pojawił się gęsty dym. Piloci poinformowali kontrolę lotu o sytuacji awaryjnej – problemach ze sterowaniem, utracie hydrauliki, dehermetyzacji kabiny i pożarze na pokładzie. Samolot zatoczył szeroki łuk w lewo nad Morzem Czerwonym i kierował się z powrotem na lotnisko w Dżuddzie. Gdy znajdował się około 18 km od lotniska na wysokości 670 m, zaczął rozpadać się. W tym rejonie znaleziono później ciała kilku osób, co wskazuje, że ogień strawił przynajmniej częściowo podłogę kabiny. O godz. 8.38 samolot rozbił się niecałe trzy kilometry przed lotniskiem.
Szczątki samolotu DC-8-61 (C-GMXQ), który rozbił się 11 lipca 1991 roku niecałe trzy kilometry przed lotniskiem w Dżuddzie. Była to najtragiczniejsza katastrofa samolotu tego typu.
Przyczyną katastrofy było rozerwanie opon lewego zespołu podwozia głównego podczas rozbiegu, co doprowadziło do nadmiernego rozgrzania się kół z powodu tarcia i zapalenia się jednej z rozerwanych opon. Załoga zdawała sobie sprawę z problemu, ale nie z jego natury ani powagi. Niestety samolot nie był wyposażony w czujniki ognia ani ciepła we wnękach podwozia. Po schowaniu podwozia ogień szybko przepalił przebiegające w pobliżu przewody instalacji elektrycznej i hydraulicznej, powodując dehermetyzację kabiny i utratę ciśnienia w instalacji hydraulicznej. Rozprzestrzeniający się z powodu wycieku paliwa pożar stopił elementy konstrukcji samolotu, w tym podłogę, co spowodowało jego stopniową dezintegrację w locie i wypadnięcie kilku pasażerów. Część pasażerów zginęła jeszcze zanim samolot spadł na ziemię – spłonęła lub udusiła się gęstym dymem. Komisja badająca przyczyny katastrofy stwierdziła w swoim raporcie, że „gdyby załoga pozostawiła wysunięte podwozie, wypadku można by było uniknąć”.
Szczątki samolotu DC-8-61 (C-GMXQ), który rozbił się 11 lipca 1991 roku niecałe trzy kilometry przed lotniskiem w Dżuddzie.
Samolot (nr ser. 45982) został wyprodukowany w 1968 roku. Do chwili katastrofy wykonał 30 173 cykle startów i lądowań i spędził w powietrzu 49 318 godzin.
Zobacz również
Reklama
Reklama
