80 lat temu, 15 czerwca 1946 roku, lotniczy zespół pokazowy Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych (US Navy), miesiąc później nazwany „Blue Angels”, wykonał swój pierwszy publiczny pokaz pilotażu i akrobacji lotniczej.
Od sezonu 2021 zespół pokazowy „Blue Angels” dysponuje samolotami Boeing F/A-18E/F Super Hornet.
Zespół, nazwany Navy Flight Exhibition Team, został utworzony formalnie 24 kwietnia 1946 roku na polecenie szefa operacji morskich (Chief of Naval Operations) adm. Chestera W. Nimitza, w celu popularyzowania lotnictwa morskiego i szerzej Marynarki Wojennej wśród obywateli Stanów Zjednoczonych, podbudowywania morale marynarzy i lotników US Navy oraz budowania społecznego i politycznego poparcia dla Marynarki Wojennej w obliczu drastycznego ograniczenia budżetu po zakończeniu drugiej wojny światowej. Dowódcą zespołu został LCDR Roy Marlin „Butch” Voris. Oprócz niego pierwszy skład zespołu tworzyli doświadczeni piloci-instruktorzy: LCDR Lloyd G. Barnard, LT Maurice N. „Wick” Wickendoll, LT Melvin W. „Mel” Cassidy, LT Alfred „Al” Taddeo i LT(JG) Gale Stouse. Zespół dostał do dyspozycji cztery samoloty myśliwskie Grumman F6F-5 Hellcat, ale wykonywał pokazy trzema (czwarty stanowił rezerwę). Samoloty miały granatowe malowanie z żółtymi (złotymi) napisami US NAVY na kadłubie i numerami 1–4 na stateczniku pionowym.
Pierwszy skład zespołu „Blue Angels” tworzyli (od lewej): LT Alfred „Al” Taddeo, LT(JG) Gale Stouse, LCDR Roy M. „Butch” Voris (dowódca), LT Maurice N. „Wick” Wickendoll i LT Melvin W. „Mel” Cassidy.
Pierwszy pokaz zespołu tylko dla oficjeli Marynarki Wojennej odbył się 10 maja. Pierwszy publiczny pokaz, trwający 15 minut, odbył się 15 czerwca na lotnisku Craig Field (Craig Municipal Airport) – jednym z sześciu lotnisk wokół Jacksonville na Florydzie, gdzie podczas wojny odbywało się szkolenie pilotów lotnictwa morskiego. Podczas pokazów w Omaha w Nebrasce 19–21 lipca zespół wystąpił już pod nazwą Navy Flight Demonstration Team „Blue Angels”. Zaproponował ją LT Wickendoll, który w magazynie „The New Yorker” natknął się na reklamę nowojorskiego klubu nocnego The Blue Angel. LCDR Voris z entuzjazmem zaakceptował tę nazwę: „To brzmi świetnie! Blue Angels… Marynarka Wojenna, błękit [niebo] i latanie!”.
W pierwszych miesiącach działalności zespół pokazowy US Navy „Blue Angels” wykonywał pokazy w składzie trzech samolotów myśliwskich Grumman F6F-5 Hellcat. Pierwszy publiczny pokaz odbył się 15 czerwca 1946 roku na lotnisku Craig Field koło Jacksonville na Florydzie.
Zespół używał samolotów F6F-5 Hellcat bardzo krótko, gdyż już 25 sierpnia tego samego roku wymienił je na znacznie zwrotniejsze Grumman F8F-1 Bearcat. Z kolei 20 sierpnia 1949 roku wykonał pierwszy pokaz myśliwcami odrzutowymi Grumman F9F-2 Panther. Później zespół wykorzystywał kolejno samoloty F9F-5 Panther, F9F-8 Cougar, F11F-1 Tiger, F-4J Phantom II, A-4F Skyhawk, F/A-18A/B i F/A-18C/D Hornet. Najbardziej niezwykłe były niewątpliwie dwa myśliwce Vought F7U Cutlass, używane krótko w latach 1952–1953 w uzupełnieniu do etatowych wówczas F9F-5. Od sezonu 2021 zespół dysponuje samolotami Boeing F/A-18E/F Super Hornet.
Najbardziej niezwykłymi samolotami wykorzystywanymi przez zespół pokazowy „Blue Angels” były niewątpliwie dwa myśliwce Vought F7U Cutlass, używane krótko w latach 1952–1953.
Zobacz również
Reklama
Reklama
