75 lat temu, 21 lipca 1951 roku, czterosilnikowy samolot pasażerski Douglas DC-4 (C-54A) linii Canadian Pacific Airlines zaginął podczas lotu w rejonie Zatoki Alaska. Nigdy nie znaleziono żadnych szczątków samolotu ani ciał. Zginęło 37 osób obecnych na pokładzie – sześcioosobowa załoga i 31 pasażerów.
DC-4 (rejestracja CF-CPC) wykonywał lot nr 3505 z Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie do Tokio w Japonii (lotnisko Haneda), z międzylądowaniem w bazie Elmendorf AFB (Air Force Base) w Anchorage na Alasce. Lot był wykonywany w ramach mostu powietrznego dostarczającego personel i zaopatrzenie do objętej wojną Korei. Na pokładzie znajdowała się sześcioosobowa kanadyjska załoga oraz 31 pasażerów – dwóch marynarzy z Królewskiej Kanadyjskiej Marynarki Wojennej (Royal Canadian Navy), 23 żołnierzy Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (United States Air Force, USAF), trzech żołnierzy Wojsk Lądowych Stanów Zjednoczonych (United States Army) i trzech cywilnych obywateli USA.
Douglas DC-4 (CF-CPC) linii Canadian Pacific Airlines, który 21 lipca 1951 roku zaginął podczas lotu w rejonie Zatoki Alaska. Nigdy nie znaleziono żadnych szczątków samolotu ani ciał. Zginęło 37 osób obecnych na pokładzie – sześcioosobowa załoga i 31 pasażerów.
Samolot wystartował z Vancouver o 18.53 czasu lokalnego. Pogoda tego dnia była bardzo zła – panowało duże zachmurzenie, padał gęsty, marznący deszcz, a widoczność nie przekraczała 150 m. W rejonie Cape Spencer, około 130 km na zachód od Juneau, załoga zgłosiła przez radio kontrolerowi lotu swoją pozycję i poinformowała, że lot przebiega zgodnie z planem i spodziewa się przelotu nad radiolatarnią w Yakutat o 24.00. Gdy załoga nie zgłosiła tego faktu i samolot nie przybył do Anchorage, o 00.44 ogłoszono alarm. Szeroko zakrojona akcja poszukiwawcza prowadzona z wody i powietrza przez służby amerykańskie i kanadyjskie nie przyniosła rezultatów – nie znaleziono żadnych szczątków samolotu ani ciał. Tym samym przyczyna utraty samolotu pozostaje niewyjaśniona, a miejsce jego upadku nieznane. Operację poszukiwawczą odwołano ostatecznie 31 października tego samego roku.
Samolot (nr ser. 10327) został zbudowany w zakładach Douglas Aircraft Company w Chicago na zamówienie Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych (United States Army Air Forces, USAAF) jako C-54A-10-DC Skymaster (nr ewid. 42-72222), ale 15 czerwca 1944 roku został przekazany lotnictwu Marynarki Wojennej, gdzie dostał oznaczenie R5D-1 (BuNo 39174). Został odsprzedany firmie Douglas 28 czerwca 1946 roku i zmodyfikowany do standardu wersji pasażerskiej DC-4. Następnie 29 maja 1947 roku został sprzedany liniom Pan Am (Pan American World Airways), gdzie dostał nazwę własną „Clipper Winged Racer” (rejestracja N88933). W 1950 roku został ponownie odsprzedany firmie Douglas i w grudniu tego samego roku sprzedany liniom Canadian Pacific Airlines (rej. CF-CPC).
Zobacz również
Reklama
Reklama
