40 lat temu, 31 marca 1986 roku, trójsilnikowy odrzutowy samolot pasażerski Boeing 727 meksykańskich linii lotniczych Mexicana de Aviación rozbił się w górach Sierra Madre Occidental w Meksyku. Zginęli wszyscy pasażerowie i załoga – łącznie 167 osób. Była to najtragiczniejsza katastrofa samolotu tego typu i zarazem najtragiczniejsza katastrofa lotnicza na terytorium Meksyku.
Boeing 727-200 (XA-MEN) linii Mexicana – bliźniak samolotu, który rozbił się w Meksyku 31 marca 1986 roku. W najtragiczniejszej katastrofie samolotu tego typu zginęło 167 osób.
Boeing 727-264 (rejestracja XA-MEM) o nazwie własnej „Veracruz” wykonywał lot z miasta Meksyk do Los Angeles, z planowanymi międzylądowaniami w Puerto Vallarta i Mazatlán (lot nr 940). Na pokładzie znajdowało się 159 pasażerów i ośmiu członków załogi. Pierwszym pilotem i dowódcą załogi był Carlos Alberto Guadarrama Sixtos. Samolot rozpoczął start z Międzynarodowego Portu Lotniczego im. Benito Juáreza w mieście Meksyk o 8.40 czasu lokalnego.
Po około 20 minutach, gdy znajdował się na wysokości około 9000 metrów, doszło do eksplozji, w wyniku czego nastąpiło pęknięcie podłogi kabiny i jej dekompresja, a w tylnej części kadłuba pod podłogą pojawił się ogień. Siedzący tam pasażerowie przeszli na przód kabiny, która wkrótce wypełniła się gęstym dymem. O 9.05 dowódca załogi poinformował kontrolę lotów, że wraca na lotnisko startu. Piloci mieli jednak coraz większy problem ze sterowaniem, a samolot zaczął tracić wysokość. Około 9.11 tylna część kadłuba z silnikami i usterzeniem oddzieliła się od reszty konstrukcji i spadła na ziemię. Kadłub wraz ze skrzydłami spadł na górę El Carbón w pobliżu miasta Maravatío w stanie Michoacán i stanął w ogniu. Wszyscy obecni na pokładzie zginęli. Wśród pasażerów znajdowało się 147 obywateli Meksyku (w tym żona i dwoje dzieci dowódcy załogi) i 20 z czterech innych państw.
Szczątki tylnej części kadłuba z silnikami i usterzeniem Boeinga 727-264 (XA-MEM), który rozbił się 31 marca 1961 roku.
Przyczyną katastrofy była awaria układu hamulcowego w lewym zespole podwozia głównego, która spowodowała duży opór kół podczas rozbiegu do startu, co wygenerowało bardzo wysoką temperaturę, która doprowadziła do ogromnego wzrostu ciśnienia i w efekcie rozerwania jednej z opon. Jak się później okazało, opona była napełniona sprężonym powietrzem zamiast obojętnym azotem.
Wskutek eksplozji doszło do przerwania przewodu paliwowego zasilającego lewy silnik i przewodów hydraulicznych oraz uszkodzenia instalacji elektrycznej. We wnęce lewego podwozia wybuchł gwałtowny pożar, który wkrótce przeniósł się na dolną tylną część kadłuba. Nastąpiło zerwanie linek układu sterowania i osłabienie metalowej konstrukcji samolotu, co spowodowało utratę kontroli nad nim, a następnie oderwanie się tylnej części kadłuba.
Szczątki tylnej części kadłuba z silnikami i usterzeniem Boeinga 727-264 (XA-MEM), który rozbił się 31 marca 1961 roku. Przyczyną katastrofy była awaria układu hamulcowego w lewym zespole podwozia głównego.
Boeing 727-264 (XA-MEM) został wyprodukowany w zakładach Boeinga w Renton w stanie Waszyngton (nr ser. 22414) i oblatany 5 kwietnia 1981 roku. Początkowo miał trafić do linii Braniff International Airways, ale ostatecznie trafił do linii Mexicana. W chwili katastrofy miał wylatanych 13 675 godzin.
Zobacz również
Reklama
Reklama
