Liczba producentów niewielkich komercyjnych bezzałogowców, zwanych powszechnie dronami, jest już bardzo duża, a produkcja seryjna idzie w setki tysięcy sztuk danego modelu. Ich użycie jest i będzie codziennością w warunkach pokoju, kryzysu i wojny. Jak duże może być to w obecnej sytuacji zagrożenie, pokazują m.in. coraz częstsze doniesienia o wtargnięciu cywilnych dronów nad obszary określone jako infrastruktura krytyczna, w tym porty (bazy) lotnicze, zakłady zbrojeniowe i inne o znaczeniu strategicznym dla państwa, elektrownie, elementy infrastruktury komunikacyjnej, czy energetycznej.
Przykładowa konfiguracja systemu ARDRONIS.
Zasadniczymi funkcjami takiego systemu mają być wykrycie obiektu latającego – naruszyciela niskiej przestrzeni powietrznej oraz neutralizacja bezzałogowca, czyli uniemożliwienie mu dalszego lotu. Zatem pierwszą w kolejności zdolnością systemu powinno być wykrycie drona z jak największym prawdopodobieństwem, niezależnie od warunków terenowych, pory doby, czy warunków atmosferycznych, a także przy intencjonalnym „ataku” saturacyjnym. Drugą zdolnością systemu antydronowego musi być skuteczny przeciwko obecnym i potencjalnym założonym zagrożeniom w postaci powszechnie stosowanych obecnie dronów i ich kolejnych ulepszonych iteracji.
Biorąc to pod uwagę firma Rohde & Schwarz już kilka lat temu rozpoczęła prace nad dedykowanym systemem CUAV/CUAS, który ma za zadanie stworzenie strefy wzbronienia przez przelotami dronów nad chronionym obszarem. ARDRONIS (Automatic Radio-controlled DRONe Identification Solution) to wielosensorowy i wieloefektorowy system klasy CUAV/ CUAS (Counter Unmanned Aerial Vehicle/Counter Unmanned Aerial System). Jego głównymi zadaniami są wykrywanie, identyfikacja i neutralizacja bezzałogowch statków powietrznych, które wtargnęły nad obszar chroniony. Zatem system ARDRONIS należy do systemów wykrywania i przeciwdziałania elektronicznego – oddziaływania niekinetycznego.
System ARDRONIS na ćwiczeniach NATO – obecnie już wiadomo, że zestaw był i jest używany na Ukrainie.
Po raz pierwszy system ARDRONIS został zaprezentowany kilka lat temu. Obecni wojskowi jak i cywilni użytkownicy zestawów to niemieckie siły zbrojne i organy państwa (np. ochrony infrastruktury), a także Austria, czy Serbia – są to użytkownicy, którzy ujawnili posiadanie systemu ARDRONIS. Z moich informacji wynika, że ARDRONIS już od dłuższego czasu jest wykorzystywany na Ukrainie w warunkach bojowych, dzięki czemu twórcy systemu zdobywają doświadczenia i w sposób ciągły mogą aktualizować bazy danych systemu.
ARDRONIS składa się z dwóch zasadniczych elementów, które mogą być konfigurowane, w zależności od wymagań: element rozpoznania i element neutralizacji. Ten pierwszy wykrywa sygnały radiowe łączności używających techniki pseudolosowej zmiany częstotliwości roboczej FHSS (Frequency Hopping Spread Spectrum), a także modulacji OFDM (Orthogonal Frequency Division Multiplexing), co pozwala na identyfikację użytkownika z użyciem unikatowego numeru ID. Z kolei podsystem zakłócania zaimplementowano metodę zakłócania odzewowego łączności bezzałogowca (drona) ze stacją naziemną. W związku z tym, że emitowane przez system ARDRONIS zakłócenia mają zerwać łączność bezzałogowca z operatorem (stacją naziemną) oraz zakłócić odbiór przez lecącego drona sygnału nawigacyjnego, w systemie zaimplementowano technikę zakłócania odzewowego. Zaletami tej techniki są m.in. niska moc emitowanych sygnałów, utrudniająca wykrycie pracy systemu CUAV/CUAV, szczególnie w warunkach, gdy założeniem jest ukrycie pracy przed przeciwnikiem i uzyskanie efektu zaskoczenia.
Zasadnicze moduły systemu ARDRONIS – w górnym rzędzie podsystemy Detect, Locate Compact, Locate Advanced, w dolnym – Effect, Wi-Fi, GNSS.
ARDRONIS może być konfigurowany jako zestaw stacjonarny, przewoźny lub mobilny (zabudowany na pojazdach), który można podłączyć/kontrolować zdalnie, wykorzystując sieć 3G/4G. Podstawowe elementy systemu ARDRONIS mają masę nie przekraczającą kilkudziesięciu kg i mogą być przewożone różnymi pojazdami, a także przenoszone (w stanie rozłożonym) przez ludzi na niewielkie odległości. Składowe systemu to przede wszystkim następujące mobilne moduły podstawowe i opcjonalne, które mogą być konfigurowane w różne zestawy:
-
stanowiska ARDRONIS Control Center, które obejmuje konsole robocze na bazie wzmocnionego laptopa umożliwiające sterowanie wszystkimi urządzeniami w składzie systemu z wykorzystaniem fuzji danych z różnych sensorów i efektorów.
-
ARDRONIS Detect (moduł podstawowy) – podsystem wczesnego ostrzegania przed bezzałogowcami złożony z szerokopasmowego odbiornika sygnałów UMS400 i modułu antenowego HE600 (antena dookólna);
-
ARDRONIS Locate Compact (moduł podstawowy) – podsystem wykrywania i śledzenia bezzałogowców z wykorzystaniem sygnałów ich łączności złożony z szerokopasmowego odbiornika sygnałów UMS400 i modułu antenowego ADD207 (antena kierunkowa);
-
ARDRONIS Locate Advanced (moduł podstawowy) – podsystem wykrywania i śledzenia bezzałogowców z wykorzystaniem sygnałów ich łączności złożony z szerokopasmowego odbiornika sygnałów – radionamiernika DDF550 i modułu antenowego ADD557SR (antena kierunkowa);
-
ARDRONIS Wi-Fi (moduł opcjonalny) – podsystem wykrywania dronów wykorzystujących łączność Wi-Fi złożony z odbiornika oraz zespołu anten kierunkowych;
-
głowica optoelektroniczna (moduł opcjonalny) – podsystem wykrywania, identyfikacji i śledzenia dronów (stosowany wraz z urządzeniem ARDRONIS Locate Advanced).
-
ARDRONIS Effect (moduł podstawowy) – podsystem wykrywania systemów łączności bezzałogowców i ich zakłócania (nadajnik zakłóceń aktywnych o mocy 250–350 W pracujący jednocześnie w 6–10 kanałach łączności) złożony z modułu wzmacniacza BBA300, szerokopasmowego generatora sygnałów SGT100, modułu antenowego HL040AX (antena kierunkowa) lub modułu antenowego AD016MC (antena dookólna);
-
ARDRONIS GNSS (moduł opcjonalny wraz z ARDRONIS Effect) – podsystem zakłócania nawigacji satelitarnej wykorzystującej cywilne częstotliwości sygnałów różnych systemów (GPS, GLONASS, galileo, BeiDou) złożony z modułu antenowego HL040E (antena kierunkowa lub modułu antenowego AD016MC (antena dookólna).
System ARDRONIS może być konfigurowany jako zestaw stacjonarny, przewoźny lub mobilny, czyli zabudowany na pojazdach.
Dodatkowym elementem może być ARDRONIS Pan-Tilt Control, czyli podsystem zdalnego sterowania wyżej wymienionych systemów elektronicznych (głównie anten) i optoelektronicznych (głowic wizyjnych), umożliwiający ich ruch w kierunku i podniesieniu, czyli lewo-prawo/góra-dół, wraz z masztami, podstawami i napędami elektrycznymi. ARDRONIS Pan-Tilt Control jest sterowane ręcznie przez konsolę podsystemu Control Center i pozwala na automatyczne skierowanie poszczególnych posystemów wykrywania i neutralizacji na podstawie informacji o wykrytych i śledzonych bezzałogowcach. Konfiguracja całego systemu może być dostosowana do potrzeb operacyjnych, w tym do wielkości obszaru, który podlega ochronie: czy będzie to kilka modułów, czy więcej, a także od zapotrzebowania na zasilanie. W wersji podstawowej zasięg wykrywania wykrycia komercyjnych systemów bezaałogowców przez ARDRONIS ma sięgać 4–7 km w zależności od typu urządzenia.
Zobacz również
Reklama
Reklama
