90 lat temu, 26 czerwca 1936 roku, został oblatany pierwszy prototyp niemieckiego śmigłowca Focke-Wulf Fw 61. Był to pierwszy na świecie w pełni sterowalny i funkcjonalny śmigłowiec zdolny do długotrwałego lotu ustalonego.
Pierwszy prototyp Fw 61 V1 (rejestracja D-EBVU) został oblatany 26 czerwca 1936 roku przez pilota doświadczalnego Ewalda Rohlfsa. Początkowo kadłub i statecznik nie miały jeszcze płóciennego pokrycia.
W trwającym zaledwie 28 sekund pierwszym swobodnym locie za sterami pierwszego prototypu Fw 61 V1 (rejestracja D-EBVU) zasiadał pilot doświadczalny Ewald Rohlfs. W czwartym locie Rohlfs spędził w powietrzu już 16 minut. Drugi prototyp Fw 61 V2 (D-EKRA) został oblatany przez Rohlfsa na początku 1937 roku (data dzienna nie jest znana).
Fw 61 miał układ poprzeczny opracowany i opatentowany w 1932 roku przez profesora Henricha Focke – z dwoma wirnikami nośnymi umieszczonymi na wysięgnikach po bokach kadłuba. Trójłopatowe wirniki o średnicy 7,5 metra były napędzane za pośrednictwem wałów i przekładni przez siedmiocylindrowy silnik gwiazdowy Siemens-Halske (Bramo) Sh 14A o mocy 160 KM, który znajdował się na przodzie kadłuba. Wirniki obracały się w przeciwnych kierunkach, co równoważyło ich momenty reakcyjne. Przed silnikiem zamontowano dwułopatowe śmigło o niewielkiej średnicy, które służyło jako wentylator chłodzący silnik.
Kadłub zaadaptowano z dwumiejscowego samolotu szkolnego Fw 44 Stieglitz, przy czym w Fw 61 zachowano tylko jedną (tylną) kabinę. Z tego powodu Fw 61 nie znalazł praktycznego zastosowania i nie trafił do produkcji seryjnej. Zastosowano czterokołowe podwozie – dwa koła boczne, koło przednie i małe koło ogonowe.
Pierwszy prototyp Fw 61 V1 (D-EBVU) już pokryty płótnem i w pełnym malowaniu i oznakowaniu. Był to pierwszy na świecie w pełni sterowalny i funkcjonalny śmigłowiec zdolny do długotrwałego lotu ustalonego.
Aby sprawdzić w praktyce poprawność przyjętego układu konstrukcyjnego, w 1934 roku zbudowano i przetestowano model swobodnie latający. Pierwszy prototyp Fw 61 został zamówiony przez niemieckie Ministerstwo Lotnictwa 9 lutego 1935 roku, a drugi 19 grudnia tego samego roku. Pierwszy swobodny lot pierwszego prototypu Fw 61 poprzedziły próby wznoszenia i zawisu na uwięzi, przeprowadzone pod koniec 1935 i na początku 1936 roku.
Drugi prototyp Fw 61 V2 (D-EKRA). Śmigłowiec miał układ poprzeczny, czyli z dwoma wirnikami nośnymi umieszczonymi na wysięgnikach po bokach kadłuba.
Pierwszy publiczny pokaz śmigłowca nastąpił 19 lutego 1938 roku, gdy pilotka Hanna Reitsch wykonała lot pierwszym prototypem przed licznie zgromadzoną publicznością wewnątrz Deutschlandhalle w Berlinie. W latach 1937–1939 w Fw 61 ustanowiono osiem rekordów świata uznanych przez Międzynarodową Federację Lotniczą (Fédération Aéronautique Internationale, FAI). Swoje ostatnie loty prototypy wykonały odpowiednio 25 listopada i 18 grudnia 1941 roku.
Pierwszy prototyp Fw 61 V1 (D-EBVU) został po raz pierwszy zademonstrowany publicznie przez pilotkę Hannę Reitsch w Deutschlandhalle w Berlinie 19 lutego 1938 roku. Rejestrację D-EBVU zastąpiono napisem „Deutschland”.
Prototypy Fw 61 nie przetrwały drugiej wojny światowej – pierwszy został zniszczony podczas nalotu brytyjskich bombowców na fabrykę firmy Focke-Achgelis w Hoykenkamp w nocy z 3 na 4 czerwca 1942 roku, a kadłub drugiego podobno wpadł w ręce wojsk francuskich w Ochsenhausen w maju 1945 roku i jego dalsze losy nie są znane.
Zobacz również
Reklama
Reklama
