35 lat temu, 26 maja 1991 roku, dwusilnikowy odrzutowy samolot pasażerski Boeing 767 austriackich linii lotniczych Lauda Air rozbił się koło Phu Toey w Tajlandii 15 minut po starcie z lotniska w Bangkoku. Zginęli wszyscy pasażerowie i załoga – łącznie 223 osoby. Była to najtragiczniejsza katastrofa samolotu tego typu* i zarazem najtragiczniejsza katastrofa lotnicza na terytorium Tajlandii.
Boeing 767-3Z9ER (rejestracja OA-LAV) o nazwie własnej „Mozart” linii Lauda Air, który rozbił się w Tajlandii 26 maja 1991 roku.
Boeing 767-3Z9ER (rejestracja OA-LAV) o nazwie własnej „Mozart” wykonywał regularny lot rozkładowy lot nr 004 z Hongkongu do Wiednia, z międzylądowaniem w Bangkoku. Samolot wystartował z lotniska Don Muang w Bangkoku o godz. 23.02 czasu lokalnego (16.02 UTC). Na pokładzie znajdowała się dziesięcioosobowa załoga i 213 pasażerów. Pierwszym pilotem i dowódcą załogi był Amerykanin Thomas John Welch, mający na koncie 11 750 godzin lotu za sterami różnych samolotów. Pasażerowie pochodzili z 18 krajów, w tym jedna osoba z Polski.
O 23.08, gdy samolot wciąż wznosił się na wysokość przelotową, na ekranie wyświetlającym parametry pracy silników pojawiło się ostrzeżenie o możliwej awarii w układzie odwracacza ciągu silnika nr 1 (czyli lewego). Drugi pilot sięgnął po podręcznik obsługi samolotu, aby wyszukać informację, co należy zrobić z w tej sytuacji. Obaj piloci przez około 4,5 minuty omawiali zaistniałą sytuację, ale ponieważ sygnał ostrzegawczy zanikał i znowu się pojawiał, więc uznali, że jest fałszywy, a ponadto wiedzieli, że Boeing 767 może bezpiecznie wylądować tylko z jednym sprawnym odwracaczem ciągu. Postanowili więc kontynuować lot.
Szczątki Boeinga 767-3Z9ER (OA-LAV) linii Lauda Air, który rozbił się w Tajlandii 26 maja 1991 roku. W katastrofie zginęła dziesięcioosobowa załoga i 213 pasażerów z 18 krajów, w tym jeden Polak.
O 23.17, gdy samolot leciał z prędkością Ma = 0,78 na wysokości około 7500 m, odwracacz ciągu silnika nr 1 otworzył się nagle. Utrata ciągu i zaburzenie opływu powietrza nad lewym skrzydłem spowodowały utratę około 25 proc. siły nośnej. Samolot przechylił się w lewo i zaczął gwałtownie obniżać wysokość. Wstrząsy i nadmierne przeciążenie spowodowały oderwanie się części steru kierunku i lewego steru wysokości, a po chwili także całego statecznika pionowego i lewego statecznika poziomego. To doprowadziło do utraty kontroli nad samolotem, który ostro obniżył nos. Podczas spadania w ciągu kilku sekund doszło do dezintegracji konstrukcji. Według świadków na ziemi, od samolotu odpadło prawe skrzydło i pojawił się ogień. Samolot spadł w górzystym, pokrytym dżunglą terenie koło Phu Toey na pograniczu prowincji Suphan Buri i Uthai Thani, około 100 km na północny zachód od Bangkoku. Wszyscy pasażerowie i załoga zginęli.
Niki Lauda, założyciel i właściciel linii Lauda Air, na miejscu katastrofy Boeinga 767-3Z9ER (OA-LAV).
Była to najtragiczniejsza katastrofa samolotu tego typu i zarazem najtragiczniejsza katastrofa lotnicza na terytorium Tajlandii.Co prawda 11 września 2001 roku, gdy Boeingi 767 linii American Airlines (lot 11) i United Airlines (lot 175) uderzyły w wieże World Trade Center w Nowym Jorku zginęło więcej ludzi, ale nie były to katastrofy lotnicze, lecz akty terroryzmu.
Powołana przez rząd Tajlandii komisja śledcza stwierdziła, że prawdopodobną przyczyną katastrofy było niekontrolowane otwarcie odwracacza ciągu podczas lotu, ale nie potrafiła wskazać, co dokładnie do tego doprowadziło. Niki Lauda, założyciel i właściciel linii Lauda Air, który przyleciał do Tajlandii i odwiedził miejsce katastrofy, uważał, że otwarcie odwracacza nie mogło być jedyną przyczyną. W następstwie tej katastrofy firma Boeing zmodyfikowała samolot tak, aby odwracacz ciągu mógł zostać uruchomiony tylko przy wysuniętym i zablokowanym podwoziu.
Zniszczony silnik Boeinga 767-3Z9ER (OA-LAV) linii Lauda Air, który rozbił się w Tajlandii 26 maja 1991 roku.
Boeing 767-3Z9ER (OA-LAV) został wyprodukowany w zakładach Boeinga w Renton w stanie Waszyngton (nr ser. 24628) i jako fabrycznie nowy przekazany Lauda Air 16 października 1989 roku. Do chwili katastrofy wylatał 7444 godziny i wykonał 1135 cykli startów i lądowań.
Zobacz również
Reklama
Reklama
