25 czerwca Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych zakończyła sześć dekad operacyjnej eksploatacji samolotów transportowych Grumman C-2A Greyhound. Tego dnia trzy maszyny z 40. Eskadry Wsparcia Logistycznego Floty (VRC-40 „Rawhides”) wykonały na pokładzie lotniskowca USS Nimitz (CVN-68) ostatnie lądowania z wykorzystaniem lin hamujących oraz ostatnie starty przy pomocy katapulty. Symbolicznie zakończyło to historię jedynego współczesnego wojskowego samolotu transportowego zaprojektowanego specjalnie do operowania z pokładów lotniskowców.
Greyhound wszedł do służby w 1966 roku jako następca Grummana C-1 Trader. Konstrukcja powstała na bazie słynnego samolotu wczesnego ostrzegania E-2 Hawkeye, jednak otrzymała poszerzony kadłub i otwieraną tylną rampę, co umożliwiało swobodny załadunek różnorodnego wyposażenia. Przez lata C-2A stał się kluczowym elementem systemu Carrier Onboard Delivery (COD), odpowiadającego za logistyczne wsparcie grup lotniskowcowych operujących na oceanach.
C-2A Greyhound z otwartą rampą ładunkową
Do zadań Greyhoundów należał transport personelu, części zamiennych, materiałów medycznych, amunicji oraz pilnych przesyłek między bazami lądowymi a lotniskowcami. Samoloty mogły przewozić również kompletne silniki do myśliwców pokładowych, co pozwalało utrzymywać wysoką gotowość bojową skrzydeł lotniczych nawet podczas długotrwałych operacji z dala od macierzystych baz. Dzięki sprawnemu łańcuchowi logistycznemu amerykańskie lotniskowce mogły prowadzić działania praktycznie w każdym rejonie świata.
Rozładunek poczty dostarczonej na lotniskowiec USS „George Washington” przez dwa samoloty C-2A Greyhound
Od zakończenia wojny w Wietnamie C-2A Greyhound uczestniczył we wszystkich najważniejszych operacjach wojskowych Stanów Zjednoczonych, w tym podczas wojny w Zatoce Perskiej, a także konfliktów w Afganistanie i Iraku. Samoloty wykorzystywano również w misjach humanitarnych po katastrofach naturalnych oraz do wsparcia logistycznego francuskiego lotniskowca „Charles de Gaulle” podczas operacji NATO w Libii w 2011 roku.
Mimo licznych modernizacji zasadnicza konstrukcja Greyhounda pozostała niemal niezmieniona. Najnowsza wersja C-2A(R) otrzymała nowoczesną awionikę oraz ośmiołopatowe śmigła NP2000, które poprawiły osiągi maszyny.
Grumman C-2A Greyhound z eskadry wsparcia logistycznego floty VRC-40 Rawhides przygotowany do startu z katapulty na pokładzie lotniskowca USS „Carl Vinson”
Wycofanie C-2A jest elementem szerszej transformacji logistycznej US Navy. Zadania COD przejęły zmiennowirnikowce CMV-22B Osprey, zdolne do pionowego startu i lądowania. Dzięki temu nie wymagają użycia katapult ani lin hamujących, mogą operować także z mniejszych okrętów oraz z prowizorycznych baz lądowych. Dodatkową zaletą jest możliwość transportu silników Pratt & Whitney F135 dla myśliwców nowej generacji F-35C, których stary C-2A nie był w stanie przewozić. Choć eksploatacja CMV-22B nadal wiąże się z wyzwaniami technicznymi i wysokimi kosztami utrzymania, Marynarka Wojenna USA konsekwentnie wdraża nową platformę, uznając ją za lepiej dostosowaną do przyszłych operacji, zwłaszcza w przypadku potencjalnego konfliktu z Chinami w rejonie Indo-Pacyfiku.
Grumman C-2A Greyhound w locie. Maszyna była eksploatowana wyłącznie w amerykańskich siłach morskich i nie była eksportowana do innych krajów.
Zobacz również
Reklama
Reklama
