65 lat temu, 1 września 1961 roku, czterosilnikowy tłokowy samolot pasażerski Lockheed L-049 Constellation linii Trans World Airlines (TWA) rozbił się pięć minut po starcie z lotniska Midway Airport w Chicago. Zginęli wszyscy obecni na pokładzie – pięcioosobowa załoga i 73 pasażerów. Była to w tamtym czasie najtragiczniejsza katastrofa pojedynczego samolotu w Stanach Zjednoczonych.
Lockheed L-049 Constellation linii Trans World Airlines (TWA) – podobny samolot o nazwie własnej „Star of Dublin” (rej. N86511) rozbił się 1 września 1961 roku pięć minut po starcie z lotniska Midway Airport w Chicago. Zginęli wszyscy obecni na pokładzie – pięcioosobowa załoga i 73 pasażerów.
L-049 (rej. N86511) o nazwie własnej „Star of Dublin” wykonywał transkontynentalny rozkładowy lot nr 529 z Bostonu do San Francisco, z międzylądowaniami w Nowym Jorku, Pittsburghu, Chicago, Las Vegas i Los Angeles. Samolot wylądował w Midway Airport w Chicago o godz. 13.18 czasu lokalnego. Po wymianie całej załogi i części pasażerów oraz uzupełnieniu paliwa i oleju, o 14.00 wystartował do lotu do Las Vegas. Na jego pokładzie znajdowała się pięcioosobowa załoga i 73 pasażerów. Załogę tworzyli: pierwszy pilot i dowódca załogi James H. Sanders (17 011 godz. nalotu, w tym 12 633 godz. w samolotach Constellation), drugi pilot Dale Tarrant (5344 godz. nalotu, w tym 1975 godz. w Constellation), technik pokładowy James C. Newlin (5816 godz. nalotu, wszystkie w Constellation) oraz stewardesy Barbara Jane Pearson i Nanette G. Fidger.
Po starcie Constellation wznosił się na wysokość przelotową. O 14.04, gdy był na wysokości około 1500 metrów, nagle zadarł nos, przeciągnął i zaczął spadać. Wysiłki pilotów, aby opanować samolot, nie przyniosły efektu. O 14.05 samolot rozbił się i spłonął na polu kukurydzy między Hinsdale a Willowbrook, około 14,5 km na zachód od Midway Airport. Jego szczątki zostały rozrzucone na obszarze około 60 na 335 metrów. Wszyscy obecni na pokładzie zginęli.
L-049 Constellation (N86511) „Star of Dublin” linii TWA rozbił się i spłonął na polu kukurydzy między Hinsdale a Willowbrook, około 14,5 km na zachód od Midway Airport. Jego szczątki zostały rozrzucone na obszarze około 60 na 335 metrów.
Jak stwierdziła w swoim raporcie komisja śledcza Zarządu Lotnictwa Cywilnego (Civil Aeronautics Board, CAB), prawdopodobną przyczyną katastrofy było wypadnięcie jednego ze sworzni mechanizmu wspomagania steru wysokości. W rezultacie hydrauliczny siłownik wychylił ster maksymalnie w górę, wskutek czego samolot gwałtownie zadarł nos, co doprowadziło do jego przeciągnięcia. Natychmiastowa reakcja pilota, polegająca na gwałtownym pchnięciu kolumny sterowej do przodu w celu wychylenia steru w dół, aby obniżyć nos samolotu, uniemożliwiła przełączenie układu wspomagania steru wysokości w tryb ręczny. Ponadto obciążenia oscylacyjne spowodowały oderwanie się prawego statecznika poziomego wraz z prawym usterzeniem pionowym, wskutek czego piloci stracili kontrolę nad samolotem.
Fragment zniszczonego usterzenia samolotu L-049 Constellation (N86511) „Star of Dublin”. Przyczyną katastrofy była utrata kontroli nad samolotem spowodowana wypadnięciem jednego ze sworzni mechanizmu wspomagania steru wysokości.
L-049 (nr ser. 049-2035) został wyprodukowany w 1945 roku w zakładach Lockheed Aircraft w Burbank w Kalifornii na zamówienie linii TWA (Transcontinental & Western Air, od 17 maja 1950 roku znanych jako Trans World Airlines) i przekazany przewoźnikowi w grudniu tego samego roku (dostał rejestrację N86511). Do chwili wypadku wylatał 43 112 godzin.
Zobacz również
Reklama
Reklama
