72 lata temu, 23 sierpnia 1954 roku, został oblatany prototyp amerykańskiego samolotu transportowego Lockheed C-130 Hercules. Zwany popularnie „Herk” lub „Herky Bird”, C-130 okazał się jednym z najbardziej udanych i wszechstronnych samolotów transportowych w historii lotnictwa i zarazem jednym z najbardziej długowiecznych samolotów w ogóle.
Drugi prototyp YC-130 (53-3397) został oblatany jako pierwszy 23 sierpnia 1954 roku. Podczas 61-minutowego lotu samolot przeleciał z lotniska fabrycznego w Burbank do bazy Edwards AFB.
W pierwszym locie za sterami drugiego prototypu YC-130 (nr ewid. 53-3397) zasiadali piloci doświadczalni firmy Lockheed Stanley Beltz i Roy Wimmer. Załogę uzupełniali technik pokładowy Dick Stanton i inżynier prób w locie Jack G. Real. Samolot oderwał się od pasa startowego lotniska fabrycznego w Burbank w Kalifornii po zaledwie 260 metrach rozbiegu. Po trwającym 61 minut locie wylądował w Edwards AFB (Air Force Base). Tam prowadzono dalsze próby w locie.
Drugi prototyp YC-130 (53-3397) chwilę po starcie z Burbank do pierwszego lotu 23 sierpnia 1954 roku. Samolot został skonstruowany w firmie Lockheed Aircraft w odpowiedzi na zapotrzebowanie Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych z lutego 1951 roku.
C-130 (oznaczenie fabryczne Model 82) został skonstruowany w firmie Lockheed Aircraft w zespole kierowanym przez Willisa M. Hawkinsa w odpowiedzi na zapotrzebowanie Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (United States Air Force, USAF) z lutego 1951 roku na taktyczny samolot transportowy zdolny do przewozu 92 żołnierzy piechoty lub 64 w pełni wyekwipowanych spadochroniarzy, albo 13,6 tony ładunków, sprzętu wojskowego lub pojazdów. Samolot miał proste skrzydła, klasyczne usterzenie, obszerną ciśnieniową ładownię o niemal prostokątnym przekroju i opuszczaną tylną ramkę załadowczą. Do napędu prototypów i pierwszych maszyn seryjnych zastosowano cztery silniki turbośmigłowe Allison T56-A-1 o mocy po 3250 shp z trójłopatowymi śmigłami.
Drugi prototyp YC-130 (53-3397). Samolot, nazwany Hercules, miał proste skrzydła, klasyczne usterzenie, obszerną ciśnieniową ładownię o niemal prostokątnym przekroju i opuszczaną tylną ramkę załadowczą.
Kontrakt na budowę dwóch prototypów YC-130 Lockheed dostał 11 lipca 1951 roku. Pierwszy z nich (53-3396) posłużył najpierw do prób statycznych, dlatego jako pierwszy oblatano drugi zbudowany prototyp (53-3397). Pierwszy zbudowany prototyp został natomiast oblatany 21 stycznia 1955 roku. Nazwę Hercules, zaakceptowaną przez zarząd firmy i Siły Powietrzne, wybrano w ramach wewnątrzzakładowego konkursu. Produkcję pierwszej wersji seryjnej C-130A uruchomiono w 1954 roku zakładach w Marietcie w Georgii. Tam też produkowano wszystkie następne wersje. Po upływie 71 lat Herculesy wciąż są produkowane w wersji C-130J i jej specjalistycznych wariantach. Jest to najdłużej nieprzerwanie działająca linia produkcyjna samolotów w historii lotnictwa.
Oba prototypy YC-130 we wspólnym locie w 1955 roku. Hercules okazał się jednym z najbardziej udanych i wszechstronnych samolotów transportowych w historii lotnictwa i zarazem jednym z najbardziej długowiecznych samolotów w ogóle.
Do dziś wyprodukowano ponad 2700 egz. C-130 w wielu wersjach i odmianach, m.in. standardowej transportowej, transportowo-tankujacej, walki elektronicznej i psychologicznej, rozpoznania pogody, dowodzenia i kierowania, wczesnego ostrzegania, poszukiwawczo-ratowniczej, wsparcia ogniowego (tzw. gunship). Herculesy były i są używane także do ewakuacji medycznej, gaszenia pożarów, badania huraganów, różnych testów w locie, a nawet zrzutu uzbrojenia i dronów. W latach 1960–1986 Herculesy były wykorzystywane także do tak niezwykłych zadań, jak przechwytywanie opadających na spadochronie kapsuł z filmami ze zdjęciami wykonanymi przez satelity zwiadowcze.
Zobacz również
Reklama
Reklama
