70 lat temu, 31 sierpnia 1956 roku, został oblatany pierwszy egzemplarz amerykańskiego samolotu transportowo-tankującego Boeing KC-135 Stratotanker. Jest to najbardziej udany i najliczniej produkowany latający zbiornikowiec w historii lotnictwa i zarazem jeden z najbardziej długowiecznych samolotów w ogóle.
Roll-out pierwszego egzemplarza KC-135A (55-3118) o nazwie własnej „City of Renton” nastąpił w zakładach Boeinga w Renton w stanie Waszyngton 18 lipca 1956 roku. Przed hangarem widoczny samolot KC-97L Stratofreighter (53-3816).
W pierwszym locie za sterami KC-135A (nr ewid. 55-3118) o nazwie własnej „City of Renton” zasiadali piloci doświadczalni firmy Boeing Alvin Melvin „Tex” Johnston i Richards Llewellyn „Dix” Loesch Jr. Oblot nastąpił z lotniska fabrycznego w Renton w stanie Waszyngton.
Pierwszy egzemplarz KC-135A (55-3118) „City of Renton” ląduje w Renton po pierwszym locie 31 sierpnia 1956 roku. Za sterami samolotu zasiadali piloci doświadczalni firmy Boeing Alvin Melvin „Tex” Johnston i Richards Llewellyn „Dix” Loesch Jr.
KC-135 (oznaczenie fabryczne Model 717) został skonstruowany w firmie Boeing na bazie demonstratora Model 367-80 (Dash 80), z którego wywodziły się także samoloty pasażerskie Model 707 i 720. KC-135 był wszakże krótszy niż 707 i miał kadłub o mniejszej średnicy. Do napędu pierwszej, najliczniejszej wersji KC-135A służyły cztery silniki turboodrzutowe Pratt & Whitney J57-P-59W o ciągu „suchym” po 44 kN i „mokrym” (z wtryskiem wody) po 58–61 kN.
Załogę tworzyło dwóch pilotów, nawigator i operator wychylanego bomu do przetaczania paliwa, umieszczonego pod końcówką kadłuba. KC-135A mógł zabrać maksymalnie 90 ton paliwa przeznaczonego dla innych samolotów. Alternatywnie mógł przewozić ponad 37,5 tony ładunków i 37 pasażerów. Długość samolotu wynosiła 41,5 m, rozpiętość 39,9 m, wysokość 12,7 m, a maksymalna masa startowa 146 ton.
Pierwszy egzemplarz KC-135A (55-3118) „City of Renton” podczas przekazywania paliwa w locie bombowcowi B-52C Stratofortress (54-2676).
KC-135 powstał jako następca tłokowego Boeinga KC-97 Stratofreighter głównie w celu uzupełniania paliwa w locie odrzutowym bombowcom strategicznym Boeing B-52 Stratofortress wchodzącym do służby w Strategic Air Command (SAC). Okazał się tak udany, że po pierwszym zamówieniu na 29 egz. szybko nastąpiły kolejne. Do 1965 roku dla Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (United States Air Force, USAF) wyprodukowano w sumie 808 egz., w tym 729 egz. KC-135A, 17 egz. KC-135B (potem oznaczonych jako EC-135C), 18 egz. C-135A i 30 egz. C-135B Stratolifter, cztery RC-135A i 10 egz. RC-135B. Ponadto dla Francji zbudowano 12 egz. C-135F. Wiele z nich przebudowano później na specjalistyczne wersje zwiadowcze, doświadczalne i latające stanowiska dowodzenia.
W latach 1962–1978 pierwszy egzemplarz KC-13A (55-3118) służył jako latające stanowisko dowodzenia EC-135K Head Dancer dla dowódcy Tactical Air Command (TAC).
W trakcie wieloletniej służby samoloty sukcesywnie modernizowano. Po wymianie silników na turbowentylatorowe Pratt & Whitney TF33-PW-102 oznaczenie KC-135A zmieniono na KC-135E. Z kolei po kolejnej wymianie silników na CFM International CFM56 (F108-CF-100) samoloty dostały oznaczenie KC-135R i T. Dzięki zastosowaniu cyfrowej awioniki wyeliminowano z załogi nawigatora. Stratotankery wciąż pozostają w aktywnej służbie – według stanu na 30 września 2024 roku USAF miały jeszcze 325 egz. KC-135R i 51 egz. KC-135T. Dalsze modernizacje nie są planowane – następcami KC-135 zostają od 2019 roku nowe samoloty transportowo-tankujące Boeing KC-46A Pegasus.
Po wycofaniu ze służby w 1996 roku pierwszy egzemplarz KC-135A (55-3118) został przywrócony do pierwotnej konfiguracji latającego zbiornikowca i w 1998 ustawiony jako pomnik przed wejściem do McConnell AFB w Kansas.
Pierwszy egzemplarz KC-135A (55-3118) został przekazany USAF 24 stycznia 1957 roku i trafił do Edwards AFB (Air Force Base) w Kalifornii w celu przeprowadzenia prób wojskowych. Na początku 1958 roku został wypożyczony firmie Boeing w celu testowania zmian wprowadzanych w konstrukcji. W lipcu 1960 roku wrócił do Sił Powietrznych i po ponownym zainstalowaniu wojskowego wyposażenia trafił na krótko do Air Force Flight Test Division w Wright-Patterson AFB w Ohio. Następnie 21 stycznia 1961 roku został przekazany do Tactical Air Command (TAC) i w kolejnym roku zmodyfikowany do wersji latającego stanowiska dowodzenia EC-135K Head Dancer. W takiej postaci służył do 1978 roku w 18. Airborne Command and Control Squadron (ACCS) w Seymour Johnson AFB w Karolinie Północnej jako samolot dowódcy TAC. Następnie trafił do 8. Tactical Deployment Squadron z 552. Air Control Wing w Tinker AFB w Oklahomie. W 1982 roku wymieniono w nim silniki na TF33. W 1996 roku został przekazany do 89. Airlift Wing w Andrews AFB w Maryland, gdzie przebudowano go ponownie na latający zbiornikowiec. Po wycofaniu ze służby w 1998 roku został ustawiony jako pomnik przed wejściem do McConnell AFB w Kansas.
Zobacz również
Reklama
Reklama
