30 kwietnia Siły Powietrze Stanów Zjednoczonych poinformowały o rozpoczęciu programu Dragon Cart. W założeniu ma on polegać na wprowadzeniu do użytku operacyjnego nowego systemu zrzutu uzbrojenia, który umożliwi przeprowadzanie zmasowanych ataków dużego zasięgu przez załogi średnich i ciężkich samolotów transportowych.
Program ma bazować na wynikach serii eksperymentów o kryptonimie Rapid Dragon, które zostały przeprowadzone pod kierunkiem Laboratorium Badawczego Sił Powietrznych USA w latach 2019-2021. Wspomniane próby miały na celu udowodnienie, że standardowe samoloty transportowe, takie jak C-130 i C-17, mogą bezpiecznie zrzucać umieszczone na paletach pakiety ładunków bojowych z tylnej rampy. Wówczas badania koncentrowały się na wystrzeliwaniu pocisków manewrujących AGM-158 JASSM z wiszących na spadochronach palet. Pociski tego typu pierwotnie zaprojektowano do przenoszenia poziomo pod skrzydłami taktycznych samolotów bojowych lub w wewnętrznych komorach bombowców strategicznych. Nowością był zrzut AGM-158 z komór położonych pionowo.
Dragon Cart to system użycia uzbrojenia przez samoloty transportowe z wykorzystaniem wielokomorowych palet, które są wyrzucane z ładowni ze spadochronem
System Dragon Cart ma objąć bardziej różnorodne uzbrojenie, w szczególności opracowane w ramach programu Family of Affordable Mass Missile (FAMM). Są to niskokosztowe pociski manewrujące w cenie około 100-300 tys. USD za sztukę i zdolne razić cele odległe o 463-926 km (250-500 nm). Warto przypomnieć, że obecnie produkowany AGM-158 JASSM-ER kosztuje około 1,5 mln za sztukę i ma zasięg w granicach 1000 km. Do programu FAMM zgłosiło się kilka przedsiębiorstw, które zaoferowały następujące tanie pociski: Barracuda firmy Anduril, Common Multi-Mission Truck firmy Lockheed, Red Wolf firmy L3Harris, Black Arrow firmy Leidos, Rusty Dagger firmy Zone 5 Technologies, a także Rapidly Adaptable Affordable Cruise Missile firmy CoAspire.
Samolot transportowy mógłby przenosić i zrzucać jednorazowo dziesiątki tanich pocisków o stosunkowo dużym zasięgu, znacznie zwiększając siłę salwy odpalonej podczas pierwszej fali ataków na tzw. równorzędnego przeciwnika Stanów Zjednoczonych. Pod tym eufemizmem kryją się Rosja i Chiny, które mają rozległe terytoria, z bardzo dużą liczbą obiektów przeznaczonych do ewentualnego zniszczenia – w każdym z tych krajów wyselekcjonowano ponad 100 tys. potencjalnych celów. O ile Pentagon zamierza kontynuować zakupy zaawansowanych pocisków JASSM-ER w tempie 860 szt. rocznie, to tania amunicja z programu FAMM miałaby być nabywana w tysiącach.
Barracuda-500 (u dołu) to największy członek rodziny wielozadaniowych pocisków firmy Anduril. Powyżej widoczna jest mniejsza Barracuda-250, która ma oferować mniejsze zdolności rażenia, ale samolot będzie mógł zabrać ich znacznie więcej.
Według opublikowanego w kwietniu 2026 roku projektu przyszłorocznego budżetu obronnego, który zawiera także pięcioletnią prognozę wydatków, w poszczególnych latach fiskalnych planuje się zakup: 1000 pocisków za 355 mln USD w FY2027, 5300 pocisków za 1,85 mld USD w FY2028, 5920 pocisków za 2,3 mld USD w FY2029, 7700 pocisków za 4,03 mld USD w FY 2030 oraz 7990 pocisków za 4,13 mld USD w FY20231. Co ciekawe w dokumentach budżetowych wprost wymieniono tylko trzech producentów, którzy mieliby szansę zrealizować potencjalne zamówienia, Są to Anduril, CoAspire i Zone 5.
Ponadto osobna kwota 55 mln USD ma zostać przeznaczona na sfinansowanie programu rozwoju ulepszonego wariantu amunicji o nazwie FAMM-Beyond Adversary Reach. Ma się on charakteryzować zasięgiem lotu zwiększonym do 2222 km (1200 nm), co odsuwałoby powolne nosiciele (samoloty transportowe) daleko poza promień oddziaływania przeciwnika. W tej rywalizacji na czoło wysuwa się CoAspire, który opracował powiększony pocisk Rapidly Adaptable Affordable Cruise Missile-Extended Range spełniający kryterium wydłużonego zasięgu.
Opracowane przez CoAspire tanie pociski manewrujące RAACM i RAACM-ER
Wykorzystujący wymienione uzbrojenie paletowy system Dragon Cart ma zostać wdrożony do użytku w jednostkach liniowych już w 2027 roku. Przyznanie kontraktów na wykonanie prototypowych rozwiązań dla samolotów transportowych spodziewane jest jeszcze w maju 2026 roku.
Zobacz również
Reklama
Reklama
