Przyspieszenie produkcji rakiet przechwytujących stało się ostatnio jednym z najważniejszych priorytetów amerykańskiego Departamentu Wojny. W ciągu zaledwie kilku dni Pentagon zawarł z amerykańskim przemysłem kluczowe porozumienia oraz rekordowe kontrakty produkcyjne, których celem jest radykalne zwiększenie liczby wytwarzanych pocisków dla systemów obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej Patriot oraz THAAD. Działania te są odpowiedzią na gwałtownie rosnące zapotrzebowanie wynikające z wojny na Ukrainie, napiętej sytuacji na Bliskim Wschodzie oraz konieczności odbudowy uszczuplonych zapasów amerykańskich sił zbrojnych.
Najnowszym krokiem są podpisane 3 sierpnia 2026 r. dwa wieloletnie porozumienia ramowe z Northrop Grumman. Pierwsze, o wartości 2 mld USD, dotyczy zwiększenia produkcji kluczowych komponentów do pocisków obrony powietrznej Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement (PAC-3 MSE). Chodzi przede wszystkim o zwiększenie dostaw silników rakietowych na paliwo stałe oraz urządzeń inicjujących ich zapłon. Drugie porozumienie, o wartości 1 mld USD, ma umożliwić znaczące zwiększenie dostaw elementów wykorzystywanych w pociskach systemu THAAD w perspektywie siedmiu lat. Producent podkreśla, że porozumienia mają przyspieszyć dostawy najbardziej krytycznych elementów łańcucha produkcyjnego i wyeliminować wieloletnie wąskie gardła ograniczające tempo wytwarzania rakiet.
Jak przekazał koncern Northrop Grumman, w rezultacie poczynionych od 2021 r. wewnętrznych inwestycji firma podwoiła zdolność produkcyjną silników rakietowych w swoich zakładach w stanie Utah, niemal potroiła zdolność produkcyjną w zakładach Allegany Ballistics Lab w Zachodniej Wirginii oraz zwiększyła o 25% zdolność produkcyjną silników rakietowych w zakładzie w Elkton w stanie Maryland.
Odpalenie pocisku przechwytującego z wyrzutni systemu THAAD.
Jednocześnie nowe porozumienia amerykańskiego rządu z Northrop Grumman zobowiązują firmę do utworzenie kolejnego zakładu produkcji silników rakietowych dla PAC-3 MSE oraz zwiększenie podaży komponentów dla programu THAAD. Według Pentagonu umożliwi to potrojenie produkcji pocisków do systemu Patriot i aż czterokrotne zwiększenie produkcji pocisków do systemu THAAD.
Z kolei 29 lipca 2026 r. Departament Wojny podpisał z Lockheed Martin wieloletni kontrakt o maksymalnej wartości 58,62 mld USD na produkcję pocisków Patriot PAC-3 MSE. Nowe finansowanie umożliwi firmie Lockheed Martin potrojenie mocy produkcyjnych kompletnych pocisków do końca 2030 r. Część z tych środków firma chce przeznaczyć na 50-procentowy wzrost zatrudnienia (z 1200 do około 1850 osób) w swoim zakładzie Camden w stanie Arkansas, gdzie odbywa się montaż końcowy pocisków PAC-3 MSE.
Nowe decyzje są konsekwencją narastającego światowego deficytu rakiet do systemów obrony powietrznej. Od początku pełnoskalowej wojny na Ukrainie system Patriot pozostaje jedynym zachodnim środkiem zdolnym do skutecznego zwalczania rosyjskich pocisków balistycznych, przez co zapotrzebowanie na pociski wielokrotnie przewyższyło wcześniejsze plany produkcyjne. Jednocześnie coraz większa liczba państw NATO i partnerów Stanów Zjednoczonych zamawia własne baterie Patriot i THAAD, dodatkowo obciążając amerykański przemysł dostawami rakiet.
PAC-3 MSE jest kluczowym składnikiem systemu obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej Patriot. System wykorzystuje unikalną technologię „hit-to-kill”, która wykrywa i przechwytuje taktyczne pociski balistyczne, pociski manewrujące i statki powietrzne, doprowadzając do bezpośredniego uderzenia pocisku PAC-3 MSE w cel.
Na sytuację nałożyły się również wydarzenia z 2026 roku, kiedy w trakcie wojny z Iranem Stany Zjednoczone zużyły znaczne ilości rakiet przechwytujących do obrony własnych baz i sił rozmieszczonych na Bliskim Wschodzie. Według przedstawicieli administracji odbudowa zapasów stała się obecnie jednym z głównych priorytetów Pentagonu, który równolegle dąży do zwiększenia odporności całego łańcucha dostaw poprzez angażowanie dodatkowych producentów komponentów.
Rozbudowa potencjału produkcyjnego ma nie tylko przywrócić odpowiedni poziom zapasów amerykańskich sił zbrojnych, lecz także zapewnić możliwość równoczesnego wspierania Ukrainy oraz realizacji rosnącej liczby zamówień eksportowych. W praktyce oznacza to początek największej od wielu lat rozbudowy amerykańskich zdolności do produkcji pocisków obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej.
Zobacz również
Reklama
Reklama
