Reklama
Dla wielu entuzjastów lotnictwa z okresu II wojny światowej najbardziej znaną postacią wśród pilotów Wojenno-Wozdusznych Sił (WWS) jest Aleksandr Iwanowicz Pokryszkin. Nie był wprawdzie najskuteczniejszym radzieckim myśliwcem, ale za to najbardziej rozpoznawalnym. W dużym stopniu przyczyniła się do tego propaganda, zarówno radziecka, jak i zachodnie media.
Obraz Pokryszkina nie jest jednak jednoznaczny. Z jednej strony wizerunek twardego Sybiraka, uczciwego człowieka i odważnego pilota. Był nie tylko skutecznym egzekutorem, ale także dociekliwym analitykiem i dobrym taktykiem. Jako jedyny żołnierz radziecki w czasie trwania wojny został trzykrotnie odznaczony Złotą Gwiazdą Bohatera ZSRR.
Rzeczywistość, jak to często bywa, jest znacznie bardziej złożona. Talentów lotniczych i dowódczych nie sposób Pokryszkinowi odmówić. Bez wątpienia był postacią ciekawą, jak na radzieckie realia wręcz nietuzinkową. Natomiast ilość nieścisłości, półprawd i przeinaczeń dotyczących kariery wojskowej i życia „Saszy” Pokryszkina jest rzeczywiście przeogromna. W latach 90. XX wieku i na początku XXI wieku w Rosji ukazało się wiele publikacji pokazujących tego pilota bez patosu i manipulacji. Takie poglądy przebijają się jednak bardzo wolno, nie tylko zresztą w ojczyźnie Pokryszkina. Pokazuje to jak trudno jest pokonać mity stworzone przez propagandę.
Aleksandr Iwanowicz Pokryszkin urodził się 6 marca 1913 roku w Nowonikołajewsku (obecnie Nowosybirsk). Jeszcze pod koniec XIX wieku rodzina jego ojca przeniosła się na Syberię, a w 1902 roku trafiła do Nowonikołajewska. W 1907 roku Iwan Piotrowicz i Ksenia Stiepanowna się pobrali. Aleksandr był drugim z ich sześciorga dzieci. Rodzina żyła w trudnych warunkach w ubogiej dzielnicy miasta. Iwan Piotrowicz Pokryszkin wyuczył się kilku zawodów, m.in. murarza i dekarza, dzięki czemu udawało mu się znaleźć pracę w lokalnych firmach budowlanych. Jednak w 1909 r., po wypadku na budowie, został inwalidą. Od tego momentu był zmuszony pracować dorywczo, m.in. jako woźnica na złomowisku. Po rewolucji październikowej sytuacja rodziny Pokryszkinów na krótko nieco się poprawiła, gdy w okresie NEP-u otrzymała patent na handel artykułami pasmanteryjnymi. Hossa nie trwała jednak długo. Pod koniec lat dwudziestych za prywatny handel rodzice „Saszy” zostali pozbawieni praw wyborczych i jednocześnie utracili swój biznes. Komunistyczna władza dawała i odbierała ludziom przywileje według trudnej do zrozumienia logiki. Co ciekawe, zaistniała sytuacja miała swój dalszy ciąg dziesięć lat później. W 1939 roku Aleksandr I. Pokryszkin otrzymał naganę od Komsomołu za zatajenie informacji o pozbawieniu jego rodziców praw wyborczych, ale fakt ten nie miał konsekwencji dla jego dalszej kariery.
Reklama
Zobacz również
Reklama
Reklama
